Skip to main content
Like
Create new Glog
previous
next
Email share
21 views | 0 likes | 0 reposts
Veel wetenschappers denken dat alle macht in onze wereld van stromen van geld, verkeer, goederen en informatie in handen is gekomen van een groep die we een netwerksamenleving noemen. Er wordt dienst uitgemaakt door : •Tientallen organisaties waaronder de WTO (World Trade Organisation), •De grote multinationals, •De rijke wereld, vooral de Verenigde Staten, West-Europa en Japan.
Op weg naar een andere samenlleving?
Iedereen draait mee in de netwerksamenleving. Maar soms kunnen hele landen tijdelijk op offline worden gezet. Je kunt dan tijdelijk niet meer mee doen. Allerlei stromen van verkeer, vervoer en handel worden in dat gebied stop gezet. Een netwerksamenleving wordt soms aangevallen. Dit zijn drie voorbeelden : •Al Qaida valt de netwerksamenleving aan en komt in het hart van de Verenigde Staten, Het World Trade Centre in New York. De Verenigde Staten waarschuwden dat alle landen die terrorisme ondersteunen op offline worden gezet. •Het MKZ-virus en de varkenspest braken uit. Dit is erg kwetsbaar voor het netwerk. Daarom worden alle gebieden met de ziekte op offline gezet. •Al verschillende keren is gebleken dat de netwerksamenleving zeer gevoelig is voor haperingen in de energiestromen. De OPEC speelt daarin een belangrijke rol. OPEC, Organisation of Petroleum Exporting Countries, dit is een organisatie van olie-exporterende landen.
Wie niet meedoet aan de netwerksamenleving is de grote verliezer. Dat is bijna de gehele bevolking van Afrika ten zuiden van de Sahara en ook de onderklasse van de rijke landen, vooral in de Verenigde Staten. Deze grote verliezers van de globalisering worden ook wel de Vierde Wereld genoemd.
De netwerksamenleving lijkt kansen te geven voor iedereen. Er zijn namelijk vrije stromen van geld, goederen, verkeer en informatie. In een netwerksamenleving mag dus iedereen meedoen, maar de sterkste spelers bepalen eigenlijk de regels. En die regels zijn altijd in het voordeel van de rijken : •Ze kunnen maatregelen nemen ter bescherming van de eigen interne markt. (bijvoorbeeld bananen en staal), •Er zijn ontsnappingsclausules als de regels verkeerd uitpakken voor de rijke landen. Dus als er een regel is gemaakt maar er blijkt later dat dit niet handig uitkomt voor de rijke landen, kunnen ze er nog onderuit komen.
Dit was de laaste paragraaf. We hopen dat het in de smaak is gevallen!
